Friday, July 20, 2018 Last Updated 0 Min 30 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
ഡോ. സിജോ അലക്‌സ്, കണ്‍സല്‍ട്ടന്റ് സൈക്യാട്രിസ്റ്റ്
ഡോ. സിജോ അലക്‌സ്, കണ്‍സല്‍ട്ടന്റ് സൈക്യാട്രിസ്റ്റ്
Friday 20 Apr 2018 04.13 PM

ഭര്‍ത്താവ് മരിച്ചതോടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയ അമ്മച്ചിയ്ക്ക് സംഭവിച്ചതെന്ത്? അവരുടെ മനോനിലയില്‍ മാറിമറിഞ്ഞതെങ്ങനെയെന്ന് വായിച്ചറിയൂ

''ആ രൂപം കണ്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി. എല്ലുന്തിയ ശരീരവുമായി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മച്ചി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുഴഞ്ഞുവീണു. അമ്മച്ചി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് മൂന്നാഴ്ചയെങ്കിലും ആയിരുന്നു.''
uploads/news/2018/04/210569/Weeklymanolokam200418.jpg

കൈയില്‍ ജപമാല പിടിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥന ചൊല്ലുന്ന ഒരമ്മച്ചി പുറത്തിരിക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടാണ് അന്നു ഞാന്‍ റൂമിലേക്കു കയറിയത്. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തടിച്ച മനുഷ്യന്‍ അനുവാദം വാങ്ങി അകത്തേക്കു വന്നു.

''എന്റെ പേര് ജോണി. ഞാന്‍ അമേരിക്കയില്‍ ബിസിനസ് ചെയ്യുന്നു...''

സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ കഥയിലേക്കു കടന്നു:
''അപ്പനും അമ്മച്ചിക്കും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു മക്കളാണ്. സഹോദരി ആസ്‌ട്രേലിയയില്‍ താമസിക്കുന്നു. അപ്പന്‍ മരിച്ചശേഷം അമേരിക്കയിലേക്കു വരാന്‍ അമ്മച്ചിയെ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. പക്ഷേ അമ്മച്ചി വരാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. മരിക്കുന്നതുവരെ നാട്ടില്‍ താമസിക്കാനാണ് ആഗ്രഹമെന്നു പറഞ്ഞു.

തീരുമാനത്തില്‍നിന്ന് അണുവിട മാറാഞ്ഞതുകൊണ്ട് അമ്മച്ചിയെ നോക്കാന്‍ ഒരു വേലക്കാരിയെ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തിട്ട് ഞാന്‍ വിദേശത്തേക്കു തിരിച്ചുപോയി. ശോഭ എന്നാണ് അവരുടെ പേര്.

ഭക്ഷണം സ്വയം പാകംചെയ്തു കഴിക്കുന്നതാണ് അമ്മച്ചിക്കിഷ്ടം. അതുകൊണ്ട് അടുക്കളജോലി ഒഴികെയുള്ള കാര്യങ്ങളേ ശോഭ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അത്യാവശ്യ ഘട്ടങ്ങളിലല്ലാതെ അമ്മച്ചിയെ വിട്ട് അവര്‍ എങ്ങോട്ടും പോകാറില്ല. വീടിന്റെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് താക്കോല്‍ പോലും അവരെയാണ് ഏല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

രാത്രിയില്‍ എന്നെയും സഹോദരിയെയും വിളിച്ച് വിശേഷം പറഞ്ഞിട്ടേ അമ്മച്ചി കിടക്കാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതൊരു ശീലമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അടുത്തകാലത്തായി അമ്മച്ചി വിളിക്കാറേയില്ല. ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചാലും മുക്കിയും മൂളിയുമാണു മറുപടി.

ഈ സമയത്ത് മകളുടെ വിവാഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ശോഭ കുറച്ചുദിവസം അമ്മച്ചിയുടെ അടുത്തുനിന്ന് മാറിനിന്നിരുന്നു. ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയതിന്റെ വിഷമമായിരിക്കും അമ്മച്ചിക്കെന്നു കരുതി ഞാന്‍ ശോഭയെ വിളിച്ചു. പിറ്റേന്നു മുതല്‍ വീട്ടിലേക്കു പൊയ്‌ക്കൊള്ളാന്ന് അവര്‍ എനിക്കു വാക്കുതന്നു. അതോടെ എനിക്കു സമാധാനമായി.

അടുത്ത ദിവസം ശോഭ എന്നെ വിളിച്ചത് വളരെ വിഷമത്തോടെ യാണ്. അമ്മച്ചി അല്‍പ്പംപോലും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ലത്രേ. നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ അവരോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടെന്നും വീട്ടില്‍നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടെന്നും പറഞ്ഞു.

ഉടന്‍തന്നെ ഞാന്‍ അമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചെങ്കിലും ഫോണ്‍ സ്വിച്ചോഫ് ആയിരുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും നോക്കിയില്ല. അടുത്ത ഫ്‌ളൈറ്റിനു നാട്ടിലെത്തി.
വീട്ടുമുറ്റത്തു വന്ന് കോളിങ്‌ബെല്‍ അടിച്ചപ്പോള്‍ അകത്തു നിന്ന് പ്രതികരണമൊന്നുമില്ല. ഉടനെ ഞാന്‍ ശോഭയെ വിളിച്ചു. പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളില്‍ അവര്‍ താക്കോലുമായി വന്നു.

ഞങ്ങള്‍ മുറിയെല്ലാം തുറന്നുനോക്കിയെങ്കിലും അമ്മച്ചിയെ കണ്ടില്ല. ഒടുവില്‍ സ്‌റ്റെയര്‍കെയ്‌സ് കയറി മുകളിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഇടതുവശത്തെ മുറിയുടെ വാതില്‍ തുറന്നുകിടക്കുന്നു. നോക്കിയപ്പോള്‍ അമ്മച്ചി കസേരയില്‍ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.

ആ രൂപം കണ്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി. എല്ലുന്തിയ ശരീരവുമായി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മച്ചി കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുഴഞ്ഞുവീണു. ഉടന്‍തന്നെ അമ്മച്ചിയെ ഞങ്ങള്‍ ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുപോയി.

അമ്മച്ചി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് മൂന്നാഴ്ചയെങ്കിലും ആയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു. പിന്നെ സംസാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും സംശയം തോന്നി ഇങ്ങോട്ടയയ്ക്കുകയായിരുന്നു.''

പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ജോണിയുടെ കണ്ണുകള്‍ തുളുമ്പി.
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ പുറത്തുചെന്ന് അമ്മച്ചിയെയും കൂട്ടി വന്നു.

''ഇങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരിക്കുന്നത് അപകടമല്ലേ അമ്മച്ചീ?'' ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
ആദ്യമൊന്നും അമ്മച്ചി സംസാരിച്ചില്ല. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു:

''എന്റെ വയറ്റില്‍ ചെറുകുടലും വന്‍കുടലും ഒന്നുമില്ല. പിന്നെ ഞാനെന്തിനാ ആഹാരം കഴിക്കുന്നത്?''
''കുടലൊക്കെ അമ്മച്ചിക്കുണ്ട്. കഴിക്കാതിരുന്നാല്‍ എന്തെങ്കിലും ആപത്ത് വരും. അത് ഈ മക്കളെങ്ങനെ സഹിക്കും?''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മച്ചി അപരിചിത ഭാവത്തോടെ അടുത്തിരുന്ന മകനെ നോക്കി.
''മക്കളോ... ആരുടെ? എനിക്കു മക്കളില്ലല്ലോ.''

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ മറുപടി കേട്ട് ജോണി സങ്കടത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
'നിഹിലിസ്റ്റിക് ഡെല്യൂഷന്‍' എന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അമ്മച്ചിയെന്ന് എനിക്കു മനസിലായി. സിവിയര്‍ ഡിപ്രഷന്റെ ഭാഗമാണിത്.

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മരിച്ചെന്നും ശരീരത്തില്‍ അവയവങ്ങളില്ലെന്നുമൊക്കെ ഇക്കുട്ടര്‍ക്കു തോന്നും. ഒറ്റയ്ക്കു താമസിക്കുന്നവരിലും ജീവിതത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയെന്നു തോന്നുന്നവരിലുമാണ് ഇത് കൂടുതലായി കാണുന്നത്. വൈകാതെ അമ്മച്ചിക്ക് ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് ആരംഭിച്ചു.

മരുന്നുകള്‍ക്കൊപ്പം കൗണ്‍സലിങ്ങും എന്ന രീതിയിലായിരുന്നു അത്. വെറുതെ വീട്ടിലിരിക്കാതെ പുറത്തിറങ്ങി മറ്റുള്ളവരോടു സംസാരിക്കാനും പഴയതുപോലെ സ്വന്തമായി പാചകം ചെയ്യാനുമൊക്കെ അമ്മച്ചിയെ ഞങ്ങള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

രണ്ടു മാസംകൊണ്ട് രോഗാവസ്ഥ പൂര്‍ണമായി മാറിയെങ്കിലും മരുന്നുകള്‍ തുടരണം. എല്ലാ മാസവും എന്നെ വന്നുകണ്ട് മെഡിസിന്‍ നിയന്ത്രിക്കണമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശം അമ്മച്ചി കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നുണ്ട്.

Ads by Google
ഡോ. സിജോ അലക്‌സ്, കണ്‍സല്‍ട്ടന്റ് സൈക്യാട്രിസ്റ്റ്
ഡോ. സിജോ അലക്‌സ്, കണ്‍സല്‍ട്ടന്റ് സൈക്യാട്രിസ്റ്റ്
Friday 20 Apr 2018 04.13 PM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW