Friday, April 20, 2018 Last Updated 39 Min 54 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Wednesday 01 Nov 2017 02.42 PM

ദേവീ മാഹാത്മ്യ ചരിതം: ഉത്തമ ചരിതത്തിലെ ഒന്‍പതും പത്തും അദ്ധ്യായങ്ങള്‍

uploads/news/2017/11/161198/joythi011117a.jpg

ഭക്തര്‍ക്ക് മോക്ഷപ്രാപ്തിയെ നല്‍കുന്നതിന് മാത്രമല്ല ഒരു മനുഷ്യന് എപ്രകാരം സ്വസ്ഥമായ ഒരു ജീവിതം നയിക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്നുള്ളതും ഓരോ പുരാണഗ്രന്ഥവും നമ്മെ വിവിധ മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെ പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിച്ചുതരുന്നു.

പണ്ട് കുടുംബങ്ങളില്‍ മുത്തച്ഛനോ, മുത്തശ്ശിയോ കുഞ്ഞുങ്ങളെ അടുത്തിരുത്തി പുരാണകഥകള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലിക്കയും മറ്റും ചെയ്തിരുന്നു. (ഇന്ന് ഏതെങ്കിലും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ആ ഭാഗ്യം കിട്ടാറുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ മഹാഭാഗ്യവാന്മാര്‍ തന്നെയെന്ന് പറയാം.) എന്നാല്‍ വളര്‍ന്നു വലുതാകുമ്പോള്‍ ആരോഗ്യവും പണവും ഒപ്പം തന്നെ ഞാനെന്ന ഭാവവും വളരുന്നു.

അപ്പോള്‍ ഈശ്വരനെ മറക്കുന്നു. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം നീതികളെ അനീതികളാക്കുന്നു. നിയമത്തെ വളച്ചൊടിച്ച് അധികാരത്തെ ദുര്‍വിനിയോഗം ചെയ്യുന്നു.

''ചത്തുപോകുമ്പോള്‍ വസ്ത്രമതുപോലും
ഒത്തിടാ കൊണ്ടു പോകുവാന്‍.''
എന്ന തത്ത്വം പോലും മറന്ന് ധനത്തിനായി, ധനശേഖരണത്തിനായി സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങള്‍ക്കായി യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ എന്തെല്ലാം വൃത്തികേടുകള്‍ കാണിക്കാമോ അതെല്ലാം ചെയ്തുകൂട്ടുന്നു.

പിന്നീട് ആരോഗ്യവും ആവേശവും ഒട്ടൊന്ന് ശമിക്കുമ്പോള്‍ ഗീതയും നാരായണീയവും എല്ലാം കൈയിലെടുക്കുന്നു. ക്ഷേത്രദര്‍ശനം, പുരാണപാരായണം ഇതെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നു. ഇതില്‍ എന്തു ഭക്തിയാണുള്ളത്. ഭക്തിയും വിശ്വാസവും പുരാണപരായണവും ഒന്നും വൃദ്ധര്‍ക്ക് മാത്രമായി മാറ്റിവച്ചിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അല്ല.

കുഞ്ഞുങ്ങളായിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ തുടങ്ങി അവരുടെ വളര്‍ച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും കാലാനുസൃതമായി 'ഗീത'പോലുള്ള മഹത്ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ച് കൊടുക്കുന്നതിന് മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് കഴിയണം. ദേവീ മഹാത്മ്യത്തിലെ ഒന്‍പതും പത്തും അദ്ധ്യായത്തിലേക്ക് കടക്കാം.

പത്താമദ്ധ്യായത്തോടുകൂടി ദുര്‍ഗ്ഗാ സപ്തശതിയിലെ അമ്മയുടെ അവതാരലക്ഷ്യങ്ങള്‍ സമാപിക്കുന്നു. 'ദുര്‍ഗ്ഗാ' എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അധര്‍മ്മത്തിന് ഗമിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തത് എന്നാണ്.

ദുര്‍ഗ്ഗമന്‍ എന്ന അസുരനെ വധിച്ചതിനാല്‍ 'ദുര്‍ഗ്ഗ' എന്നും അമ്മ അറിയപ്പെട്ടുവെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ദുര്‍ഗ്ഗമനെപ്പോലെ ധര്‍മ്മം എന്തെന്നറിയാത്ത ദുഷ്ടശക്തികള്‍ തന്നെ ശുംഭനിശുംഭന്മാരും.

ഒന്‍പതാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ധ്യാനശ്ലോകം തന്നെ അര്‍ദ്ധനാരീശ്വര രൂപത്തെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടാണ്. അതായത് ശിവശക്തി ഐക്യരൂപിണിയായ ജഗദംബയെ സ്തുതിച്ചകൊണ്ടുതന്നെ. മഹര്‍ഷി കഥ തുടരുന്നു.

രക്തബീജന്‍ വധിക്കപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ ശുംഭനിശുംഭന്‍മാര്‍ അത്യധികം കോപാന്ധന്മാരാകുന്നു. രണ്ടുപേരും അവരുടെ വിപുലമായ സൈന്യത്തോടുകൂടി യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി എത്തി ദേവിയോട് എതിരിടുന്നു.

ശുംഭനിശുംഭന്മാരും ചണ്ഡികാദേവിയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം വളരെ ഭംഗിയായി ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തില്‍ ഈ അദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. വാള്‍, പരിച, വേല്‍, ശൂലം, ഗദ, മഴു, അമ്പ്, വില്ല്, ചക്രം ഇപ്രകാരം ഉള്ള വിവിധമായ ആയുധങ്ങളോടും ആന, സിംഹം മുതലായ മൃഗങ്ങളോടും കൂടി ദുഷ്ടരായ അസുരപ്പടകളോട് അമ്മയുടെ യുദ്ധം കണ്ടുനിന്ന മാലോകരും ദേവകളും ഭയപ്പെടുന്നു.

കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമായ യുദ്ധത്തില്‍ ഒരു ശൂലവുമായി അമ്മയെ വധിക്കാന്‍ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന നിശുംഭനെ ദുര്‍ഗ്ഗാര്‍ത്തി നാശിനിയായ ദേവി തന്റെ ശൂലംകൊണ്ട് മാറിടം പിളര്‍ക്കുന്നു.
മാറില്‍നിന്നും മറ്റൊരു പുരുഷന്‍ 'നില്‍ക്കുക' എന്ന് പറഞ്ഞ് പുറത്തുവരുന്നു. അമ്മ അവനെയും തന്റെ വാളുകൊണ്ട് വെട്ടിനുറുക്കി.

സപ്തമാതൃക്കളും ഒപ്പം തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളാല്‍ ദുഷ്ടനിഗ്രഹം നടത്തുന്നു. അങ്ങനെ ഒന്‍പതാം അദ്ധ്യായം നിശുംഭവധത്തോടുകൂടി സമാപിക്കുന്നു.
തുടര്‍ന്ന് പത്താം അദ്ധ്യായം.

നിശുംഭന്‍ വധിക്കപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ ശുംഭന്‍ ദേവിയോട് കോപിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു. ''ദുഷ്‌ടേ നീ കൂടുതല്‍ അഹങ്കരിക്കരുത്. കാരണം നീ ഈ സപ്തമാതൃക്കളുടെ സഹായത്തോടുകൂടിയാണ് യുദ്ധം ജയിച്ചത്.'' ഇതു കേട്ട ദേവി ശുംഭനോട് പറയുന്നു.

''ഹേ ദുഷ്ടനായ അസുരാ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കൂ ഈ ലോകത്തില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇക്കാണുന്നതെല്ലാം എന്റെ വിഭൂതികളാണ്. അവരെ ഞാന്‍ പല രൂപത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നീ കണ്ടോളൂ ഇവര്‍ ഞാന്‍ തന്നെയാണ്.'' ഉടനെ ബ്രഹ്മാണി മുതലായ സപ്ത മാതൃക്കളും അമ്മയിലേക്ക് തന്നെ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നു. അങ്ങനെ ഒരേ ഒരു ശക്തിസ്വരൂപിണിയായ ദേവിയും ശുംഭനും തമ്മില്‍ ഏറ്റുമുട്ടുന്നു.

ദേവി അയച്ച പല ദിവ്യമായ ആയുധങ്ങളും അസുരന്‍ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. അതുപോലെ അമ്മയും. ഇതു കണ്ട സര്‍വ്വലോകങ്ങളും സര്‍വ്വ ചരാചരങ്ങളും ഭയന്നു വിറച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ്.

അവന്റെ രഥങ്ങളെയും അശ്വങ്ങളെയും ആയുധങ്ങളേയും നശിപ്പിച്ച ദേവിയെ അവന്‍ എടുത്തുകൊണ്ട് ആകാശംമുട്ടെ ഉയര്‍ന്ന് നിന്നു. ആകാശത്തുവച്ചും അവര്‍ ബാഹുക്കളാല്‍ യുദ്ധം തുടരുന്നു. അവസാനം അമ്മ അവനെ എടുത്തുകറക്കി ഭൂമിയിലേക്ക് എറിയുകയും തന്റെ ശൂലംകൊണ്ട് അവന്റെ മാറുപിളര്‍ത്തി വധിക്കയും ചെയ്യുന്നു.

ആ അസുരശരീരം കടലും മലയും ദീപസമൂഹങ്ങളും ഉള്‍പ്പെട്ട ഭൂമി മുഴുവന്‍ ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ഭൂമിയില്‍ പതിച്ചു. അതോടുകൂടി ഭൂമി ശാന്തമായി. അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങളും ഇല്ലാതായി. ദേവന്മാരും അപ്‌സര സ്ത്രീകളും ഗന്ധര്‍വ്വന്മാരും എല്ലാ ആനന്ദനൃത്തം ചെയ്തു.

ഋഷികള്‍ക്കും സമാധാനമായി. എന്തിന് സൂര്യചന്ദ്രന്മാരും നക്ഷത്രങ്ങള്‍പോലും ശാന്തരും സൗഖ്യരും ആയിയെന്ന് പറഞ്ഞ് മഹര്‍ഷി പത്താം അദ്ധ്യായം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.ശ്രീമദ് ദേവീ ഭാഗവതത്തില്‍ അഞ്ചാം സ്‌കന്ദത്തില്‍ ഇരുപത്തിയൊന്നു മുതല്‍ മുപ്പത്തിയൊന്ന് വരെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി ശുംഭ നിശുംഭവധം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഈ മാഹാത്മ്യം പാരായണം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ നാം കാണേണ്ടത് അധര്‍മ്മത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ധര്‍മ്മത്തെയാണ്. നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടേയും ഉള്ളില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ശുംഭ നിശുംഭന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ഈ പാരായണത്തിലൂടെ ഏവര്‍ക്കും സാധിക്കട്ടെ.

ഉന്നതിയുടെ ഓരോ പടവ് കയറുമ്പോഴും ഞാനെന്ന ഭാവത്തിന്റെ ഓരോ പടവ് നാം ഇറങ്ങണം. എങ്കിലേ കയറിയ പടവുകളില്‍ നമുക്ക് ഉറച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ജ്യോതിഷഭൂഷണത്തിന്റെ എല്ലാ വായനക്കാര്‍ക്കും നന്മ വരുന്നതിനായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ഒപ്പം ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു.

( തുടരും.... പ്രസിദ്ധമായ നാരായണീ സ്തുതി)

സുധാദേവി കെ.
എറണാകുളം
ഫോണ്‍: 9495778369

Ads by Google
TRENDING NOW